تبليغاتX
کربال
کربال
ازهردری سخنی
قالب وبلاگ
 

 

در سردر کاروانسرایی

 

تصویر زنی به گچ کشیدند

ارباب عمایم این خبر را

 

از مخبر صادقی شنیدند

گفتند که وا شریعتا، خلق

 

روی زن بی نقاب دیدند

آسیمه سر از درون مسجد

 

تا سردر آن سرا دویدند

ایمان و امان به سرعت برق

 

می‌رفت که مومنین رسیدند

این آب آورد و آن یکی خاک

 

یک پیچه ز گل بر او بریدند

ناموس به باد رفته‌ای را

 

با یک دو سه مشت گل خریدند

چون شرع نبی از این خطر جست

 

رفتند و به خانه آرمیدند

غفلت شده بود و خلق وحشی

 

چون شیر درنده می‌جهیدند

بی پیچه زن گشاده رو را

 

پاچین عفاف می‌دریدند

لبهای قشنگ خوشگلش را

 

مانند نبات می‌مکیدند

بالجمله تمام مردم شهر

 

در بحر گناه می‌تپیدند

درهای بهشت بسته می‌شد

 

مردم همه می‌جهنمیدند

می گشت قیامت آشکارا

 

یکباره به صور می‌دمیدند

طیر از وکرات و وحش از جحر

 

انجم ز سپهرمی رمیدند

این است که پیش خالق و خلق

 

طلاب علوم رو سفیدند

با این علما هنوز مردم

 

از رونق ملک ناامیدند


 
                                                                     (ایرج میرزا)
[ چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1391 ] [ 10:30 ] [ زارع ] [ ]
 

 

بنده ای خدا را گفت :

اگر سرنوشت مرا تو نوشته ای پس چرا دعا کنم؟

خدا گفت ؟

شاید نوشته باشم هر چه دعا کند ...!!

[ شنبه نوزدهم فروردین 1391 ] [ 12:37 ] [ زارع ] [ ]
 

 

عید نوروز آمد و در خانه ام مهمان رسید
                                           دایی از تهران رسید و خاله از کاشان رسید

صبح روز عید نوروز و به هنگام خرید
                                                  مادر و مادرزنم با عمه از سمنان رسید

رفتم و با پول ( یارانه ) گرفتم نان ولی
                                           دیدم آن ساعت ، عمویم زود تر از نان رسید

چون بر آمد آفتاب عالم آرا از افق
                              
                     خواهرم با دختران خود ز آبادان رسید

سفره گستردیم و شد وقت ناهار روز عید
                                               ناگهان دیدم  برادر زن ز خوزستان رسید

خاله نرگس آمدش بی جعبه گز از اصفهان
                                            زن داداشم هم بدون زیره از کرمان رسید

اکثر اقوام من با همسرم خنده زنان
                                         با عمو حیدر که بی چایی ز لاهیجان رسید

 شب همه خفتند و من بیدار ماندم تا سحر
                                       زین همه مهمان نا خوانده به لبها جان رسید

با خودم گفتم که یارانه تمامش خرج شد
                                        قبض آب و برق هم در پشت در پنهان رسید

یک طرف خرج و مخارج یکطرف هم پول گاز
                                       حتم دارم من که دیگر  وقت (الرحمن) رسید

ای خوش آنروزی که من گردم رها از درد و رنج
                                       زین مصیبتها که از اقوام و از خویشان رسید

خواب دیدم مرده ام ، یارانه ام  باطل شده
                                               
این ندا از جانب مامور گورستان رسید

شد شب هفت و برای یاد بود این حقیر
                                            لاجرم مهمان ز گرگان و ز اردستان رسید

دور قبر من همه نالان و گریان همچو شمع
                                       همسر جیره خورم با دسته گل  گریان رسید

گفت ای طالب : بشد (یارانه ) ات یکباره قطع
                                             تو نمیدانی ، چها بر جمع فرزندان رسید

                                                                           

                                                                     طالب گلپایگانی

[ یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390 ] [ 10:38 ] [ زارع ] [ ]
 

اوضاع به سامان شد تابادچنین بادا 

دلبر چه فراوان شد تابادچنین بادا 

دنباله ی هربن بست یک کوچه شدوبعدا" 

هرکوچه خیابان شد تابادچنین بادا

 همسایه ی ما از ری هی کرد خرش را هی 

تا ساکن شمران شد تابادچنین بادا

حافظ سوی میخانه خواجو به پری خانه 

سعدی به گلستان شد تابادچنین بادا 

تزویج که قانون شد زاد و ولد افزون شد 

هر دهکده استان شد تابادچنین بادا

هر دزد خیابانی هرمجرم زندانی 

هر گورِخر انسان شد تابادچنین بادا 

آن شاه که حافظ گفت آن ماه که حافظ گفت 

منظور گدایان شد تابادچنین بادا 

آن حاجی بازاری آن مایه ی بیزاری 

در حلقه ی رندان شد تابادچنین بادا 

هر قاتل بی وجدان هر سارق بی ایمان 

خود راهی زندان شد تابادچنین بادا 

یاری که دلم راخست در بر رخ ما می بست 

برگشت و پشیمان شد تابادچنین بادا 

با آمدن لیلی مجنون شده ام خیلی 

دیوانه دوچندان شد تابادچنین بادا 

عید آمد وعید آمد پس پسته پدید آمد 

لبخند چه ارزان شد تابادچنین بادا 

جانم اگراز کف شد این شعر مردّف شد 

پس مشکلم آسان شد تابادچنین بادا

 بی ذوقی من هر چند در شعر پدیدار است

در قافیه پنهان شد تابادچنین بادا

                                           (شاعر ؟؟؟)

[ شنبه بیستم اسفند 1390 ] [ 13:50 ] [ زارع ] [ ]
 

آدمهایک زمانی در یک جایی ناخواسته خودشان را جا میگذارند و میروند..!!!

تو کجا جاموندی؟

امروز ۱۹/۱۱/۹۰  تولدمه.

 

[ چهارشنبه نوزدهم بهمن 1390 ] [ 13:20 ] [ زارع ] [ ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ

امدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟
بی وفا حالا که من افتاده ام از پاچرا؟
نوشدارویی و بعدازمرگ سهراب امدی
سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا؟
عمر مارا مهلت امروز وفردای تونیست
من که یک امروز مهمان توام فرداچرا؟
نازنینا ! ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا؟
آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند
در شگفتم من نمی پاشد زهم دنیا چرا؟
شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر
این سفر، راه قیامت میروی تنها چرا؟
لینک های مفید
لینک دوستان
موضوعات وب
لینک های مفید
امکانات وب

تبادل لینک

فروش بک لینک