گلبوته های کربال
داستان.مطالب و اشعار عاشقانه.عارفانه.اجتماعی انتقادی و طنز
سلام دوستان راستش ديدم همه دارن خاطره مينويسن . گفتم مگه من چيم از ديگرون كمتره . خب بذار منم يه خاطره بنويسم شايد گرفت . شايدم ول كرد روز جمعه معاون وزير اومد شهرمون و از اونجا كه من توي يه قسمتي از اداره هستم كه بايد اونو هيئت همراهشو همراهي ميكردم رفتم فرودگاه استقبالشون و بعدشم بردمشون هتل محل اقامت . فرداشم باهاشون راه افتادم و رفتيم يكي از شهرستاناي استان براي بازديد . يه تويوتا هايس براشون كرايه كردم براي مدت ۱۲ ساعت ۲۵۰ هزار تومان تا راحت باشن . خلاصه رسيديم شهرستان مورد نظر . كلي تحويلمون گرفتن و گاو و گوسفند جلومون كشتن و شعار روي شعار كه : چرا زودتر نيومدين و ديگه نميزاريم برين و از اين حرفا.منم همينجوري ملتو نيگاه ميكردم خلاصه خبرنگارا ريختن سرشونو حالا نپرس و كي بپرس . چه ازدحام خبرنگاري اونا كه تا اون روز آدمي ازمن مهمتر نديده بودن و هر وقت ميرفتم كلي ازم عكس و فيلم ميگرفتن حالا باديدن معاون وزير منو فراموش كرده بودن و هي فرت وفرت ازش عكس ميگرفتن. منم كلي دمغ شدم و حالم گرفته شد . بخاطر همينم سريع رفتم به معاون وزيرگفتم آقاي دكتر چن جاي ديگه هم بايد بريم سر بزنيم . زود از اونجا بردمش .به مردم و خبرنگارا هم گفتم ديگه اگه پشت گوشتونو ديدين معاون وزيرو هم ميبينين . ديگه هيچ جا هم نبردمشون . امروزم دارن ميرن و من راحت ميشم برين پايين نظر بدين راستي اينجا كليك كنين .اين يكي از همون خبر نگاراس كه گفتم . خيلي باحاله . این عکس خرگوش تاتا جونه . خیلی خوشگله . هویجوری گذاشتمش . یاد داشتهای یک مرده : زمانی زنده بودم و داشتم زندگی میکردم . روحم در تسخیر دنیا یی بود که از بنیاد فانی بود ونه تنهاهیچ آرامشی احساس نمیکردم بلکه حس میکردم بیهوده وقت تلف میکنم . تا اینکه روحم را نجات دادم ....اکنون آزاد و رهاهستم . با باد میروم ؛ باگلها می آمیزم ؛ با برکه ها شسته میشوم ؛ باسبزه ها جوانه میزنم ؛ با خاک همدستم وزیر نور ماه می رقصم . غبارم ... بی نیاز ازجسم و لباس ... غبارم ؛ چون کولی سرمست آزاد در دشت و صحرا ی بی انتها . مجذوب افسون آبی ماه... آری من هرگز چنین خوشبخت نبوده ام ..........ای همنوعان سنگی ام با شماها هستم که هنوز با چهره ای سنگی و مغموم پشت ویترینهای شیشه ای دنیا نظاره گر رویاهای دست نیافتنی خود هستید و روحتان آشفته آرزوهایتان است . ***************** سلااااااااااااااااااااام به همه دوستان خوب و مهربونم . به اونايي كه به يادم بودن و اونايي كه فراموشم كردن . ممنون از همه تون . ميدونم خيلي دير اومدم . ولي به ميل خودم نبود . صبح روز 18/1/88 بر اثر يك حادثه راهي بيمارستان شدم . بعد از دوبار زير تيغ جراحي رفتن و متحمل شدن كلي درد ورنج و ناراحتي راهي خونه شدم . تا به امروز نميتونستم بشينم رو صندلي و همش روي تخت بودم . خيلي دلم براتون تنگ شده بود . حالا هم اشكام دراومده . البته از خوشحالي و به خاطر اينكه اومدم و نظراتتون رو خوندم . حالم هنوز مساعدنیست و نمیتونم همتونو خبر كنم ولي سعي خودمو ميكنم . همين كه میبینم همتون سالم هستین و مطلب مینويسين من خوشحالم . خيلي شرمنده شما دوستان مهربونم شدم كه تتونستم بيام و بهتون سر بزنم . من توي اين مدت يه فرشته نگهبان داشتم كه خيلي بهش زحمت دادم . همينجا صميمانه ازش تشكر ميكنم و دستشو ميبوسم . اسمشو گذاشتم فرشته الهي . حتما همتون يكيشو دارين . اگه ندارين دعا ميكنم خدا يه خوبشو بهتون بده . پ ن :همتونو دوس دارم و دلم براتون تنگ شده هوارتاااااااااااااااااا........... 
| :قالبساز: :بهاربیست: |
بی وفا حالا که من افتاده ام از پاچرا؟
نوشدارویی و بعدازمرگ سهراب امدی
سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا؟
عمر مارا مهلت امروز وفردای تونیست
من که یک امروز مهمان توام فرداچرا؟
نازنینا ! ما به ناز تو جوانی داده ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا؟
آسمان چون جمع مشتاقان پریشان می کند
در شگفتم من نمی پاشد زهم دنیا چرا؟
شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر
این سفر، راه قیامت میروی تنها چرا؟
