**************

سلام دوس جوناي خودم .

امروز ميخوام يه خاطره از خودم بگم .حالت طنز داره ولي واقعيه .

شناسنامم رو گم كرده بودم و چون ميدونستم چه مداركي ميخواد اونا رو آماده كردم

 و رفتم ثبت احوال .استشهاد محلي و نامه شورا و درخواست خودم رو تحويل دادم و

 منتظر موندم  . مامور ثبت مدتي با پرونده ها و سيستم ور رفت و گاهي هم زير

چشمي منو مي پاييد تا جايي كه مشكوك شدم و ترسيدم شايد يه فكرايي در موردم

 داره .خلاصه بعد كلي گشتن توی پرونده ها بهم گفت : آقا شما فوت شدين و

خلاصه فوتيتون هم روي سابقه تون هست .

من كه از تعجب داشتم شاخ در مياوردم گفتم : آقا اين حرفا چيه ؟اين منم و زنده ام و

 اينجا ايستادم . ميگي نه . بيا نبضمو بگير . ببين قلبم داره ميزنه .والله من زنده ام

اينم عكسمه و اينم استشهادمحلي و نامه شوراي محل .

خلاصه از من اصرار و از ايشون انكار كه نخير شما مردين . بعد از كلي چونه زدن گفت

 يه راهي داره و اونم اينه كه سه نفر بيان و شهادت بدن كه شما زنده ايد .

رفتم كلي اون دور و برا گشتم تا سه تا هم محلي گير آوردم و بردم ثبت احوال .

از اولي كه يه پير مرد بود سوآل كرد . آقا شما ايشون رو ميشناسين ؟ گفت بله

ميشناسمش .پرسيد خب اسمش چيه ؟ شاهد ما رفت تو فكر !!!!!!!!!!! هرچي زوز

 ميزد اسم منو يادش نميومد .حالا بیا و درستش کن .بالاخره بعد كلي فكر يادش

 نيومد و گفت اسمش يادم نيست ولي ميدونم كه پسر فلانيه(اسم بابامو گفت )

و به اين ترتيب من ثابت كردم كه زنده ام و شناسنامه المثني رو گرفتم .

البته يه بار ديگه هم گرفتار اين مشكل شدم كه بعدا اونم مينويسم .

دوستون دارم هوارتا .